Sunday, 27 October 2024

परदेशीं

 डोस्क्याला शॉट


आला का ग दिनेश, सुप्रियाने पहाटेच फोन करून आईला विचारलं त्यावेळी दिनेश रात्रीच घरी येऊन झोपला होता. सुप्रिया आज खूप खुश होती. तीचा एकुलता एक भाऊ लंडनहून घरी आला होता. मोठ्या कष्टाने त्यानं आय टी चं शिक्षण पूर्ण करून नोकरी धरली होती. त्याची कामाप्रति निष्ठा, चिकाटी आणि नवीन शिकण्याची आवड यावर त्यानं प्रमोशन घेतली आणि लंडनला कंपनीच्या हेड ऑफिस मध्ये  कॉन्फरन्ससाठी त्याची निवड झाली आणि तो जाऊन आलाही. आज पहाटे आला आणि सुप्रियाला त्याला कधी भेटेन असं झालं होतं.

तसं तिचं माहेर फारसं लांब नव्हतं. फार तर दोन तासात गाठलं असतं पण घरी वृद्ध सासरे असल्यामुळे त्यांना सोडून जाणं तीला अवघड होतं. दिनेशला अचानक जाऊन सरप्राईज द्यावं असं क्षणभर तीला वाटलं पण सासऱ्यांचा प्रश्न होता. कितीतरी वेळ ती काय करावं या विचारात होती. भावाकडे जीव ओढला जात होता पण सासरची अडचण तिचे पाय मागे ओढत होती. तिने नवऱ्याला फोन करून अडचण सांगितली, तर, जा बिनधास्त, बाबा झोपून राहतील. फक्त बाजूला सुमनला कल्पना देऊन जा म्हणजे झालं. असं तो म्हणाला. मग तिने मनाचा हिय्या केला आणि सुमनला रिक्वेस्ट केली. सुमनने तिला धीर दिला, काही काळजी करू नकोस मी पाहीन त्यांना.

मग मात्र सुप्रिया कामाला लागली, भराभर आवरून सर्व स्वयंपाक करून टाकला. सासऱ्यांना लागणारं सर्व खाण्याचे पदार्थ, फळं, औषध सगळं व्यवस्थित तयार ठेवलं. सुमनसाठी कोणत्यावेळी काय द्यायचं आणि कोणती औषध द्यायची हे सगळं कागदावर लिहून सुमनला समजावून सांगितलं.

मग मात्र फटाफट गाडी पकडली त्यावेळी दुपारचे बारा वाजून गेले होते. काही खाल्लं नव्हतं म्हणून तिने बिस्कीटचा पुडा पर्समध्ये ठेवला होता तो गाडीत बसल्यावर खाल्ला. थोडी हुशारी आली. थकल्यामुळे थोडी गुंगी आली. एक चुटका लागला आणि ती परत फ्रेश झाली. शहर आलं तशी पटकन रिक्षा पकडून माहेर गाठलं. आई आणि बाबा तिला पाहून चाटच पडले. तिने सरळ बेडरूम गाठलं. दिनेश अजूनही झोपला होता. त्याला तशीच मिठी मारली आणि अश्रूना वाट करून दिली. दिनेश तिच्या स्पर्शाने ताडकन उठून बसला..

ताईनं अचानक येऊन दिलेलं हे सरप्राईज त्याला परदेशवारी पेक्षाही मोलाचं होतं.


गोष्ट लहान आहे पण डोस्क्याला शॉट आहे 

विचार करा हवं तर नाहीतर सोडून द्या 🤔


आनंद वेदपाठक

8779129200

Sunday, 20 October 2024

भंपक अध्यात्म

 डोस्क्याला शॉट


कालच्या रविवारी सकाळीच दादरला जाण्यासाठी लोकल पकडली. फारशी गर्दी नव्हती पण बसायला मिळेल अशीही परिस्थिती नव्हती. आता साधारण चाळीसेक मिनिट उभ्यानच प्रवास करायला लागणार होता. माझ्या बरोबर आणखी दहा बारा माणसं सुद्धा गाडीत चढली होती. काही या बाजूला तर काही त्या बाजूला गेले.

गाडी सुरु झाल्यावर पलीकडच्या कंपार्टमेंटमधून भांडण्याचा आवाज सुरु झाला. भांडण जागेवरून असावं असं वाटलं तर ते तसं नव्हतं. चढताना धक्का लागला म्हणून ते होतं. लोकल मध्ये साधारण या दोन मुद्यावरच भांडण सुरु होतं. तसं ते सुरु झालं होतं. म्हंटल थोड्यावेळात ते शमेल पण दोघांपैकी कोणीच थांबायला तयार नव्हतं. सगळे प्रवासी हे भांडण पहात उभे होते. शेवटी प्रकरण हमरी तुमरीवर आलं मग मात्र काहीजण मधे पडले त्यात मीही होतो. मी त्यातल्या एकाला विनवण्या करून मी जिथे उभा होतो तिथं आणलं. पण तिथं येईपर्यंत त्याच्या तोंडून केवळ शिव्याच ऐकू येत होत्या. आम्ही दोघा तिघांनी कसबस त्याला शांत केलं. आणि प्रकरणाची इतिश्री झाली.

जो भांडत होता, शिव्या देत होता त्याच्याकडे नखशिखान्त पाहिलं तर त्याने शुभ्र पांढरा सलवार कुर्ता घातलेला. कपाळावर भागवा टिळा लावलेला. आणि शर्टाच्या छातीवर कुण्या बाबाचा बिल्ला मिरवीत होता. मी सहजच त्याला विचारलं, 'हे तुमचे अध्यात्मिक गुरु आहेत वाटतं' त्यावर तो भलामोठा नमस्कार करून म्हणाला. 'म्हणजे काय. आमचं सर्वस्व आहेत ते. त्यांच्या शिवाय आमचा दिवस सुरु होत नाही की मावळत नाही'

'काय शिकवतात ते. खूप चांगलं ज्ञान देत असतील ना' मी आपलं विषय वाढवायचा म्हणून विचारलं. त्यावर तो म्हणाला 'ज्ञान?.... हेच की, जीवनात वागावं कस. मनाची शांती कशी ठेवावी. संसार कसा करावा. माणसा माणसात भेद करू नये.....' यावर तो खूप काही बोलत राहीला.

मी खिडकी बाहेर पहात राहिलो होतो. लोकल भरधाव वेगात धावत होती. मुंबईच्या बिल्डिंग जशा मागे पडत होत्या तशी माणुसकी सुद्धा मागे पळतीय असं क्षणभर वाटून गेलं.


गोष्ट लहान आहे पण डोस्क्याला शॉट आहे 

विचार करा हवं तर नाहीतर सोडून द्या 🤔


आनंद वेदपाठक

8779129200

Friday, 18 October 2024

कष्ट

 डोस्क्याला शॉट


काल एका डिपार्टमेंट स्टोअरमध्ये गेलो होतो. तिथला मॅनेजर ओळखीचा निघाला. स्टोअर अतिशय अत्याधुनिक होतं. ग्राहकांना खरेदी करताना सुलभता कशी मिळेल याची पूर्ण काळजी घेतली होती.
मॅनेजरने मुद्दाम त्याच्या केबिन मध्ये नेलं. प्राथमिक गप्पा झाल्या. जुन्या ओळखी निघाल्या. मग महागाईवर मुद्दा आला. त्यात झपाट्याने होत असलेली वाढ यावर चिंता व्यक्त झाली (सामान्य माणूस तेव्हडच करू शकतो)
नंतर मात्र एक भयानक वास्तव त्यानं सांगितलं ते विचार करायला लावणारं आहे. पूर्वी माल उतरून घ्यायला माणसं सहज मिळत होती. आता अशी मजुरांची जमातच नाहीशी झाली आहे. कुणी कष्टाची कामं करायलाच तयार नाहीये. हा एक मुद्दा तर त्यातूनच एक भयानक वास्तव समोर आलं.
पूर्वी एक गोणी (पोतं) शंभर किलोचं असायचं, आणि त्यावेळचे मजदूर ते सहज उचलत असत. काळ बदलला. शंभर किलो उचलणं शक्य नव्हतं म्हणून ते पन्नास किलोचं झालं. आतातर ते केवळ तीस किलोचं झालंय.
मी विचार करतोय की, आताचे तरुण खरंच सुधृढ आहेत का. आज तीस किलोचं ओझं उचलणारा तरुण मिळत नसेल तर देशातील तरुणांची शारीरिक क्षमता सुध्रुढ म्हणावी का.
याला दोन कारण असू शकतात. एक म्हणजे शिक्षणामुळे मजुरीचं काम कोणी करत नाही. आणि दुसरं म्हणजे सर्वप्रकारच्या पोल्युशनमुळे आपल्या तरुणांची शारीरिक क्षमता झपाट्याने कमी होतीय. दिसतोय तो केवळ दिखावा.
खरच विचार करण्यासारख आहे...

गोष्ट लहान आहे पण डोस्क्याला शॉट आहे
विचार करा हवं तर नाहीतर सोडून द्या 🤔

आनंद वेदपाठक

Thursday, 17 October 2024

पेहेलवान

 डोस्क्याला शॉट


खरं सांगायचं तर डोस्क्याला शॉट लिहिण्यासारखा विषयच मिळत नव्हता किंवा अनेक विषय होते पण त्यावर काय लिहायचं? म्हणून सोडून दिले. असो.
एकदाचं निवडणुकीचं बिगुल वाजलं आणि अनेक जणांची दिवाळी सुरु झाली. महाराष्ट्राच्या राजधानीत लगबग सुरु झाली.
युतीने लगेचच पत्रकार परिषद घेऊन रिपोर्ट कार्ड सादर केलं. इथपर्यंत सगळं व्यवस्थित पण...
राजकारणात जिथे पण येतो तिथे थोरले पवार येतात.
या पत्रकार परिषदेत फडणवीस यांनी थोरल्या पवारांना चॅलेंज केलं. तुमचा मुख्यमंत्री पदाचा चेहरा कोण ते जाहीर करा.. असं ते चॅलेंज होतं.. कसलेल्या पहेलवानाला कुणी चॅलेंज केल्यावर तो दुप्पट त्वेशाने मैदानात उतरतो. आता उभी हयात राजकारणात घालवलेले थोरले पवार, त्यांना ही आयतीच चालून आलेली संधी होती.

गेली अनेक महीने महाराष्ट्रभर अनेक भावी मुख्यमंत्र्यांचे बॅनर झळके होते. आघाडीतही अनेकांनी मुख्यमंत्री जाहीर करा म्हणून तगादा लावलेला. युती तर डोळे लावूनच बसलेली. अशातच जयंत पाटलांचे नाव पुढे करून थोरल्या पवारांनी एकाच दगडात अनेक पक्षी गारद केले.
आता... डोके खाजवायची वेळ अनेकांवर आली आहे आणि निवडणुकीला अजून तीस एक दिवस बाकी आहेत. अर्थात पिक्चर अभी...

गोष्ट लहान आहे पण डोस्क्याला शॉट आहे
विचार करा हवं तर नाहीतर सोडून द्या 🤔

आनंद वेदपाठक

Thursday, 10 October 2024

रतन

 डोस्क्याला शॉट


रतन टाटा, तीस कंपन्या, शंभर देशात व्यापार विस्तार, जगातील सहा खंडात व्यवसायाचं जाळं. अशा माणसाच्या दाराशी लक्ष्मी आणि सरस्वतीचा वास असणं स्वाभाविक आहे. तरीपण या माणसाचे पाय जमिनीवर आणि नाळ देशाच्या मातीशी जोडलेली. व्यवसाय करायचा पण केवळ देशातील सामान्यांना त्याचा कसा लाभ मिळेल, त्यांच्यासाठी मी काय करू शकेन याचाच विचार सतत करायचा. अशी माणसं देवाचा अंश घेऊनच जन्माला येतात. शेवटी दैवत्व म्हणजे काय, तर अखिल मानव जातीकरिता माझा काय उपयोग होईल याचा विचार करणं आणि ते प्रत्यक्ष कृतीत आणणं.
रतन टाटानी यासाठीच आयुष्य वेचलं. म्हणूनच एकदा आपल्या आलिशान गाडीतून जात असताना एक कुटुंब आपल्या छोट्याश्या दुचाकीवरून जाताना दिसलं. त्यात नवरा, बायको आणि दोन मुलं दुचाकीवर स्वार होते. त्यावरून न्यानो गाडीची कल्पना प्रत्यक्षात आणली आणि सामन्यांसाठी एक लाखात चार चाकी बाजारात आली. हा वैश्विक विचार केवळ त्यांनाच सुचतो जे ऐहिक जीवनाच्या पलीकडे जाऊन माणुसकीचा विचार करतात. रतन टाटा यांचे हे जगणं आणि त्यांच्या अंगी असलेलं दैवत्व आजच्या पिढीला दिशादर्शक ठरावं.

अब्दुल कलाम यांच्या नंतर रतन टाटा यांनी शरीर रुपी प्रस्थान ठेवलं असलं तरी त्यांच्या विचारानं आणि आदर्श्यामूळे पिढ्यान पिढ्या ते देशवासियांच्या मनात जिवीत राहतील.

गोष्ट लहान आहे पण डोस्क्याला शॉट आहे
विचार करा हवं तर नाहीतर सोडून द्या 🤔

आनंद वेदपाठक
8779129200

Wednesday, 9 October 2024

जीवन वाचवा

 डोस्क्याला शॉट


परवाच एक गंभीर बातमी वाचनात आली. मुंबईकरांची पाण्याची तहान कशी भागणार यासाठी तिघांनी लोकायुक्त न्यायमूर्ती विद्यासागर कानडे यांच्याकडे तक्रार दाखल केली होती. त्याची दाखल घेत न्यायमूर्तीनीं महानगर पालिकेला निर्देश दिले आहेत. अवैध पाणीजोडणी, पाणी गळती, खासगी टँकर मालकांकडून घेण्यात येणारं अवैधरित्या पाणी, वैध पाणी पुरवठ्याच्या बाहेर सीसी टीव्ही कॅमेरे, पाणी टँकर वर नजर ठेवण्यासाठी अत्याधुनिक उपकारणांचा वापर, पाण्यासाठी पोलीस यंत्रणांचा वापर ह्या आणि अशा अनेक उपाययोजना अंमलात आणण्यासाठी निर्देश दिले आहेत.

हे वाचल्यावर एक लक्षात आलं की, पाण्याची चोरी करणारं एक मोठं ब्रॅकेट काम करतय.

पाणी हे जीवन आहे आणि आपण पूर्णपणे त्यासाठी निसर्गावर अवलंबून रहात आहोत. पण हे ब्रॅकेट जर सक्रिय असेल तर प्रशासन, पोलीस यांच्याबरोबर नागरिकही जागरूक झाला पाहिजे. कारण प्रत्येकाने हा विचार केला पाहिजे की माझ्या घरी आणि सोसायटीत पाणी वाया जात नाही ना?

सुरुवात पहिल्यांदा स्वतः पासून झाली पाहिजे..


गोष्ट लहान आहे पण डोस्क्याला शॉट आहे 

विचार करा हवं तर नाहीतर सोडून द्या 🤔


आनंद वेदपाठक

Monday, 7 October 2024

सिमोल्लंघन

 डोस्क्याला शॉट


पितृ पक्ष संपला आणि नवरात्री पर्व सुरु झालं. आता दसरा येईल. दसरा या सणाला हिंदू धर्मात अनन्यसाधारण महत्व आहे. या दिवशी सिमोल्लंघनाचाही शुभमुहूर्त समजला जातो. या शुभमुहूर्तावर योध्ये आणि व्यापारी बाहेर पडत अशी अख्यायिका आहे.
पण या वर्षी जसा पितृ पक्ष संपला तसा सर्व राजकारण्यांना इलेक्शनचा वास लागला आणि आत्ताच खरा सिमोल्लंघनाचा मुहूर्त आहे आणि
तो गाठलाच पाहिजे यासाठी सर्वच धडपडू लागलेले दिसताहेत. तिकीट नावाचं गाजर सगळ्यांनाच खुणावतंय. जुन्याची साथ सोडून नव्या वाटा चोखाळण्याची हीच नामी संधी असल्यामुळे हे डोमकावळे सर्वपीत्री अमावस्येच्या कावळ्याप्रमाणे या ताटावरून त्या ताटावर उड्या मारू लागले आहेत. नीतीमत्ता, चाड, शरम याला बिनदिक्कत तिलांजली देऊन उड्या मारण्याची लगबग सुरु झाली आहे. कालपर्यंत ज्यांच्या गळ्यात गळे घालून समोरच्यांना शिव्याशाप दिले त्यांच्याच गोटात जाऊन कालपर्यंतच्या सोबत्यांना काहीही बोलायला तयार झाले आहेत. मला काहीही नकोय पण कार्यकर्त्यांनी आग्रह धरला मग माझा नाईलाज झाला. शेवटी जनतेचं ऐकावंचं लागत, हेही पालूपद आळवून त्याला थापांचा सोनेरी मुलामा चढवला जाऊ लागला आहे.
इलेक्शन पर्यंत हा आलेख चढता राहील यात शंका नाही...
पण कुणाचा दसरा करून सोनं लुटायचं आणि कुणाची दिवाळी करून आपटी बार फोडायचे हे सुजाण जनतेच्या हाती आहे हेही लक्षात असावे एव्हडंच म्हणणं आहे. बाकी सब कुशल मंगल..

गोष्ट लहान आहे पण डोस्क्याला शॉट आहे
विचार करा हवं तर नाहीतर सोडून द्या 🤔

आनंद वेदपाठक

Sunday, 6 October 2024

संस्कार

 डोस्क्याला शॉट


गौरव घरी आला त्यावेळी खूपच भुकेला होता. सकाळी नऊ वाजता त्यानं घर सोडलं होतं ते केवळ एक ग्लास दुध पिऊन. मालतीन त्याला दोन डबे. थोडे ड्रायफ्रूट असं सगळं दिलं होतं पण वाढत्या वयाच्या गौरवची भुकही वाढती होती. सकाळी क्लास मग कॉलेज परत क्लास, स्टडी इत्यादी करून घरी परतयला त्याला रात्रीचे नऊ वाजून गेले होते.
आल्या आल्या त्यानं त्याची बॅग आतमध्ये नेऊन ठेवली आणि आईला जोरात हाक दिली 'आई जेवायला दे. खूप भूक लागलीय'
मालतीला याची कल्पना होतीच. तिनं त्याचं आणि त्याच्या बाबांचं ताट वाढायला घेतलं. गौरवला आता धीर नव्हता. तो सरळ स्वयंपाक घरात शिरून एक वाढलेलं ताट घेऊन हॉलमध्ये आला आणि त्याने जेवायला सुरुवात केली. ताटात आवडती मटकीची उसळ पाहून स्वारी अधिकच खुश झाली. त्या बरोबर चिंच गुळाची आमटी जेवणाची रंगत अधिकच वाढवत होती.
गौरव फटाफट जेवू लागला. आता त्याला थांबतच नव्हतं. मालती त्याच्या बाबांचं ताट घेऊन बाहेर येणार तेव्हड्यात बाबाच उठून स्वयंपाक घरात आले आणि त्यांनी मालतीला थांबायची खूण केली.
बाहेर गौरव ओरडून ऑर्डर देत होता 'आई, उसळ. आई, आमटी. आई, चपाती. आई, आणखी एक पापड.....' मालती घाई घाईनं एकेक पदार्थ त्याला देत होती आणि गौरव ते संपवत होता. बाबा हे सर्व शांतपणे पहात होते. शेवटी एकदाचं गौरवचं पोट भरलं आणि तो शांत झाला.
स्वयंपाक घरात आता अगदीच थोडी उसळ, दोन चपात्या, थोडी आमटी, थोडा भात असं उरलं होतं. बाबांना याचा अंदाज आला होता. त्यांनी मालतीला आणखी काही करण्यापासून रोखलं. मग दोघांनी उरलं सुरलं खाऊन जेवण संपवलं.
गौरव बेडरुममध्ये अभ्यास करायला म्हणून गेला. मालतीला सगळं आवरायला खूप उशीर झाला. तोपर्यंत बाबाही पेंगुळले होते. गौरवही झोपला असेल असं वाटून तिनं त्याच्या खोलीचा दरवाजा किलकीला केला तशी गौरवचीच हाक ऐकू आली तिला.
'आई, मी चुकलो. मी खूप जेवलो आज. तुम्हां दोघांना काहीच उरलं नाही. मला कळलय ते'
एव्हडं बोलून तो हमसाहमशी रडू लागला.
आईनं त्याच्या डोक्यावरून हात फिरवला आणि म्हणाली, 'अरे, माझीच चूक झाली. मला अंदाज आला नाही तुझ्या भुकेचा. पण असुदे काहीच बिघडत नाही त्यामुळं. आता तु जे बोललास ते ऐकूनच माझं पोट भरलं. आमच्या कष्टाची तुला जाणीव होणं हेच तर खरे संस्कार आहेत बाळा. चल अभ्यास संपव आणि लवकर झोप' एव्हडं म्हणून ती आपल्या रुममध्ये झोपायला गेली.

त्यावेळी त्यांच्या देव्हाऱ्यातली नैवेद्यची वाटी रिकामी झाली होती.

गोष्ट लहान आहे पण डोस्क्याला शॉट आहे
विचार करा हवं तर नाहीतर सोडून द्या 🤔

आनंद वेदपाठक

Tuesday, 1 October 2024

गांधी विचार

 डोस्क्याला शॉट


प्रदीप दळवी लिखित 'गांधी विरुद्ध गांधी' हे नाटक पाहण्याचा दोनदा योग आला. प्रदीप दळवी हे आमच्या बँकेचे खातेदार म्हणून ओळखीचे होते. अतुल कुलकर्णी त्यात गांधी करत. किशोर कदम त्यांच्या मुलाची भूमिका करत. संवाद आणि अभिनय यांची जुगलबंदी म्हणजे हे नाटक.

नाटक सुरु होतं आणि केवळ दहा मिनिटातच जुगलबंदीला सुरुवात होते. कधी गांधींच्या विचाराबरोबर आपण वहात जातो तर कधी त्यांच्या मुलाकडे आपण झुकतो. दहा पंधरा मिनिटात आपण बदलत जातो ते अगदी शेवटपर्यंत. इतकं की मध्यन्तरात जागेवरून उठण्याचं भानही आपल्याला रहात नाही. जणू हे नाटक आपल्या मनाचा ताबाच घेतं.

एकदा वाटतं गांधी विचारच बरोबर तर दुसऱ्या मिनिटाला वाटतं की गांधींनी त्यांच्या मुलावर अन्याय केला.

यातच नाटक संपत. आपण बाहेर पडतो..

विचारांचं गारुड अनेक काळ, दिवस आपल्यावर राहतं. शेवटी वाटत की, गांधी विचारच श्रेष्ठ आहेत. म्हणूनच ते राष्ट्रपिता आहेत.

हेच गांधींच्या विचारांचं श्रेष्ठत्व आहे.


गोष्ट लहान आहे पण डोस्क्याला शॉट आहे 

विचार करा हवं तर नाहीतर सोडून द्या 🤔


आनंद वेदपाठक

8779129200